Μελέτη παραγόντων βελτιστοποίησης των τεχνικών μεταφοράς και διατήρησης του αυτόλογου λίπους (fat transer)
Εισαγωγή:Ο αυτόλογος λιπώδης ιστός έχει αποδείχθηκε ένα εξαιρετικό υλικό αύξησης μαλακών μορίων. Η απομόνωση των βλαστικών κυττάρων από τον λιπώδη ιστό (Adipose Derived Stem Cells, ADSCs) μοιραία οδήγησε την έρευνα να στραφεί στη μελέτη της συνδυασμένης μεταμόσχευσης αυτόλογου λίπους και ADSCs (cell assisted lipotransfer-CAL).Σκοπός:Η συγκεκριμένη μελέτη είναι μια in vivo μελέτη σε ζωικό πρότυπο της υποβοηθούμενης με ADSCs λιπομεταφοράς. Σκοπός της μελέτης είναι να αποδείξει με ποσοτικές μετρήσεις τη δυνατότητα των ADSCs να βελτιώνουν την ποιότητα και την μακροπρόθεσμη διατήρηση του μοσχεύματος λίπους κατά τη λιπομεταφορά, συγκρίνοντας την με την παραδοσιακή λιπομεταφορά.Μέθοδοι:Για τους σκοπούς της μελέτης, βλαστικά κύτταρα απομονώθηκαν από διαγονιδιακούς μύες C57BL / 6J-GFΡ που εκφράζουν την πράσινη φθορίζουσα πρωτεΐνη (Green Fluorescent Protein, GFP) με αποτέλεσμα τα ίδια τα βλαστικά κύτταρα να φθορίζουν, γεγονός που μας επέτρεψε την παρακόλουθηση τους απεικονιστικά. Τα GFP-θετικά βλαστικά κύτταρα αφού απομονώθηκαν από το λίπος αναμείχθηκαν με τεμαχισμένο λιπώδη ιστό που συλλέχθηκε από τις βουβωνικές χώρες των C57BL / 6JolaHsd μυών και στη συνέχεια συν-εμφυτεύτηκαν σε Hsd:Athymic Nude-Foxn1nu μύες. Σε όλους τους μύες η έγχυση του ADSC-εμπλουτισμένου μείγματος έγινε στη μία πλευρά της ράχης ενώ στην αντίθετη πλευρά της ράχης πραγματοποιήθηκε η έγχυση ελέγχου (control) με ίδια ποσότητα τεμαχισμένου λιπώδους ιστού (μη εμπλουτισμένου) από τις βουβωνικές χώρες των C57BL / 6JolaHsd μυών .Η επιβίωση των εμφυτευμένων GFP-θετικών βλαστικών κυττάρων παρακολουθήθηκε με in νίνο μοριακή απεικόνιση φθορισμού 56 ημερών. Για τη συγκριτική μελέτη του ποσοστού επιβίωσης το μοσχεύματος λίπους τα μοσχεύματα αφαιρέθηκαν χειρουργικά στις 7 και στις 56 ημέρες μετά τη μεταμόσχευση, ζυγίστηκαν και υποβλήθηκαν σε ιστολογική εξέταση και ανοσοϊστοχημικό έλεγχο για τους δείκτες CD34 και Ki67.Αποτελέσματα:Τα αποτελέσματα έδειξαν καλύτερη επιβίωση του ADSC-εμπλουτισμένου λίπους σε σύγκριση με το μη εμπλουτισμένο (63% του αρχικής μάζας έναντι 33% μεγαλύτερη σε σχέση με την παραδοσιακή λιπομεταφορά,p<0.05). Η παρουσία των φθοριζόντων ADSCs μέχρι και την 56η ημέρα παρακολούθησης επιβεβαιώθηκε με την in vivo απεικόνιση φθορισμού. Η νεο-αγγειακή πυκνότητα ήταν αυξημένη στα εμπλουτισμένα με ADSCs λιπομοσχεύματα με διαφορά στατιστικά σημαντική (p<0.05)Συμπεράσματα: Ο εμπλουτισμός των λιπο-μοσχευμάτων με ADSCs είναι μια αξιόπιστη και αποτελεσματική μέθοδος βελτιστοποίησης της τεχνικής μεταφοράς αυτόλογου λίπους. Τα ex-vivo καλλιεργημένα ADSCs συμβάλλουν στη νεο-αγγείωση και αναγέννηση του ισχαιμικού ισχαιμικού λιπομοσχεύματος .