scholarly journals Η στρατηγική επικοινωνία ως μέσο στρατηγικής και συντελεστής ήπιας ισχύος για την επίλυση διεθνών και επιχειρηματικών κρίσεων

2016 ◽  
Author(s):  
Κωνσταντίνος Μπαλωμένος
Keyword(s):  
Public Relations ◽  
International Relations ◽  
Public Diplomacy ◽  
Strategic Communication ◽  
Business Administration

Ο κύριος στόχος της έρευνας εδράζεται στην ανάγκη για αρτιότερη, συστηματικότερη και πολυπρισματική μελέτη του φαινομένου των διεθνών και επιχειρηματικών κρίσεων και της αποτελεσματικότερης επικοινωνιακής αντιμετώπισής τους. Όπως σημειώνει ο Παναγιώτης Ήφαιστος «μια διεθνολογική ανάλυση είναι χρήσιμη, όταν πέραν των απλών περιγραφών, επαυξάνει το θεωρητικό κεκτημένο με συγκριτική διερεύνηση των βασικών υποθέσεων της θεωρίας υπό το πρίσμα διαφορετικών περιπτώσεων - παραδειγμάτων». Μελετώντας τις θεωρίες, τις μεθόδους, τις τάσεις και τις τεχνικές που ενσωματώνουν τα επιστημονικά πεδία των Διεθνών Σχέσεων (International Relations), της Διοίκησης Επιχειρήσεων (Business Administration) και της Επικοινωνίας (Communications) σχετικά με το φαινόμενο της κρίσης και την επικοινωνιακή διάσταση της αντιμετώπισής του, στόχος της διατριβής είναι να διευρύνει το γνωστικό τους πεδίο και να συμβάλλει δημιουργικά στη διεπιστημονική μελέτη τους. Ανεξάρτητα από τις μεθόδους και τις τεχνικές που εφαρμόζονται από τους δύο επιστημονικούς κλάδους, βασικός στόχος της παρούσας ερευνητικής προσπάθειας, είναι η σύνδεση του εμπειρικού υλικού με τη θεωρία γύρω από το φαινόμενο της επικοινωνιακής αντιμετώπισης διεθνών και επιχειρηματικών κρίσεων. Η ανάλυσή μας θα αποτελέσει κατ’ ουσία ένα συνεχή διάλογο ιδεών και στοιχείων και θα στηριχτεί σε έναν ευρύτερο μεθοδολογικό άξονα που αφορά την εποικοδομητική ενσωμάτωση της θεωρίας της Δημόσιας Διπλωματίας (Public Diplomacy) από την επιστήμη των Διεθνών Σχέσεων, της θεωρίας των Δημοσίων Σχέσεων (Public Relations) από την επιστήμη της Διοίκησης Επιχειρήσεων και της θεωρίας της Στρατηγικής Επικοινωνίας (Strategic Communication) από την επιστήμη της Επικοινωνίας (Communication). Απώτερος στόχος του διαλόγου αυτού, είναι η ανάπτυξη και παραγωγή γνώσης σε ένα διεπιστημονικό πεδίο ανάλυσης, μέσω της αντιπαραβολής εμπειρικών δεδομένων σχετικά με την επικοινωνιακή διαδικασία αντιμετώπισης διεθνών και επιχειρηματικών κρίσεων. Επιπρόσθετα, στόχος της εν λόγω έρευνας είναι να χρησιμοποιήσει τη στρατηγική επικοινωνία ως μέσο για τον έλεγχο και την αποτίμηση των κεντρικών υποθέσεων εργασίας και να περιγράψει την πραγματικότητα που προκύπτει (αν προκύπτει) από τη χρήση της στρατηγικής επικοινωνίας, κατά τη διαδικασία επικοινωνιακής αντιμετώπισης διεθνών και επιχειρηματικών κρίσεων. Λόγω του κεντρικού ρόλου που κατέχει η επικοινωνία και ειδικότερα η στρατηγική επικοινωνία στην αντιμετώπιση των διεθνών (ειδικότερα μετά την λήξη του ψυχρού πολέμου και την επιτάχυνση των εξελίξεων στο διεθνές επικοινωνιακό πεδίο), αλλά και των επιχειρηματικών κρίσεων (ειδικότερα μετά την ανάπτυξη και σύγκλιση των τεχνολογιών και τον μετασχηματισμό του πλανήτη σε ένα παγκόσμιο χωριό), κρίνεται ως κρίσιμης σημασίας η μελέτη της χρήσης της στρατηγικής επικοινωνίας για την επικοινωνιακή αντιμετώπιση διεθνών και επιχειρηματικών κρίσεων. Για το λόγο αυτό, θα μελετηθούν τέσσερις (αντιπροσωπευτικές για το υπό εξέταση ζήτημα) περιπτώσεις που αφορούν δύο διεθνείς και δύο επιχειρηματικές κρίσεις με μία θετική και μια αρνητική έκβαση αντίστοιχα, ανά είδος των περιπτώσεων. Οι περιπτώσεις που θα μελετηθούν είναι η κρίση της PEPSI το 1993, η ελληνοτουρκική κρίση των Ιμίων το 1996, το ναυάγιο του πλοίου ΕΞΠΡΕΣ ΣΑΜΙΝΑ τον Σεπτέμβριο του 2000 και η τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στις ΗΠΑ. Από την διεξοδική μελέτη των ανωτέρω περιπτώσεων δύναται να διερευνηθούν οι λόγοι για τους οποίους χρησιμοποιείται (αν χρησιμοποιείται) η στρατηγική επικοινωνία κατά την επικοινωνιακή αντιμετώπιση διεθνών και επιχειρηματικών κρίσεων, καθώς επίσης, και οι συνθήκες υπό τις οποίες χρησιμοποιείται και με τι συνέπειες, για την έκβαση της κρίσης. […]

American Exceptionalism and US Foreign Policy: Public Diplomacy at the End of the Cold War. By Siobhàn McEvoy-Levy. New York: Palgrave, 2001. 256p. $75.00.

2002 ◽  
Vol 96 (3) ◽  
pp. 693-694
Author(s):  
Francis A. Beer
Keyword(s):  
New York ◽  
Foreign Policy ◽  
Cold War ◽  
Public Relations ◽  
International Relations ◽  
Public Diplomacy ◽  
American Exceptionalism ◽  
International Communication ◽  
Us Foreign Policy ◽  
The Cold War

Public diplomacy, or foreign policy rhetoric, is an increasingly important dimension of international relations. As modern media extend their global reach, they bring national foreign policy actions out of the diplomatic closet into full public view. Public relations experts market foreign policy as they do other products and services. Foreign policy marketing uses rhetoric strategically to legitimize national actions, mobilize support from allies, and counter the propaganda efforts of opponents. McEvoy-Levy's work contributes to the growing literature of such modern international communication.

INTRODUCTION STRATEGIC COMMUNICATIONS AND THE ARMED FORCES

2019 ◽  
pp. 11-14
Keyword(s):  
Public Relations ◽  
Public Diplomacy ◽  
Armed Forces ◽  
Strategic Communication ◽  
Strategic Communications ◽  
The Future ◽  
Fast Development ◽  
The Difference ◽  
The Republic ◽  
Psychological Operations

This second edition in the 21st year of the publication of ‘Contemporary Military Challenges’ is dedicated to strategic communications and their influence, connections and interactions connected to the armed forces. Maybe you have already noticed that we use the term communications, and not communication? At first glance, many would think that the difference between these words and phrases is minor and irrelevant, because strategic communication and strategic communications cannot be that different in meaning; while others may be of the opinion that one form or the other is incorrect. Terminological consensus has not yet been reached in Slovene or in English. Based on the opinion of the Fran Ramovš Institute of the Slovenian Language1, the term ‘strategic communications’ is used in Slovene in this edition in the context of the NATO concept. We would like to emphasize that we are not trying to codify the use with our choice of the term, but rather seeking to achieve consistency and encourage debate. The articles in this edition show that a lot of effort needs to be put into terminology. Some believe that it is not important to focus on small terminological differences, claiming that it is the content and its associated development that really matters. But is that really the case? While preparing this themed edition, we encountered numerous challenges, beginning with the planning phase itself. The basic idea was to devote some attention to the communications and communication of armed forces with different target audiences (internal or external), in different forms, such as classic media, social media, various public events and the use of force, among others. For the armed forces, the relationships within the forces, that is, between their personnel, and the relationships with other audiences, who may decide on the functioning and future of the armed forces, are of the utmost importance. In order to achieve the best possible result, we contacted Professor Marjan Malešič, PhD, from the Faculty of Social Sciences, a long-standing coordinator of the Public Opinion, Mass Media and the Military Working Group at the European Association of Military Sociologists, Ergomas. This edition includes some content from the special edition of the international publication on Strategic Communication, entitled ‘Guidelines for the Future of Strategic Communication’, published by Routledge Publications in November 2018. We have addressed not only the issue of terminology, but also the concept. This topic often appears in writing and has a rich history in terms of its content. The terms used most frequently in its history are: propaganda (the oldest), public relations, information influencing, communication, strategic communication, corporate communication, and strategic communications, among others. As concepts, they are listed in the NATO Military Concept for Strategic Communications, and described as the coordinated and dedicated use of NATO’s information-communication capabilities and activities. These include activities in public diplomacy, public relations, information and psychological operations, serving as an appropriate support of the politics, operations and activities of the Alliance for the implementation of NATO goals. The Republic of Slovenia has been a member of the Alliance for 15 years. The Slovenian Armed Forces have been fully engaged in various NATO activities and committed to NATO’s Strategic Communications Concept. So, the title of this themed edition is ‘Strategic Communications and the Armed Forces’. The conceptual and terminological aspects are only two of the many aspects of exploring this interdisciplinary and highly relevant topic. With its fast development, it offers many opportunities, but also questions. In the future, there will be even more opportunities for research, debate and various solutions.

scholarly journals Developments and Theoretical Approaches on Public Diplomacy

2018 ◽  
Vol 1 (1) ◽  
pp. 89-110
Author(s):  
Ngadhnjim Brovina
Keyword(s):  
Public Relations ◽  
International Relations ◽  
Media Studies ◽  
Public Diplomacy ◽  
Good Thing ◽  
Theoretical Approaches ◽  
The Future ◽  
Disciplinary Field ◽  
Definition Of

Seems that had never been agreed upon definition of the term: public diplomacy. This lack of consensus about the definition may prove to be a good thing because, it encourages researchers to explore this area further, and remains to be seen in the future that maybe we will have an accurate and precise term about public diplomacy. Public diplomacy is seen as an evolving field, a multi-disciplinary field with its theoretical, conceptual and methodological links in some of disciplines such as international relations, media studies, public relations, etc.. When we talk about functions, history and trends of development of public diplomacy, normally is more easily, because we can find more literature, although most of it is in English and just a few in the  Albanian language. The general approach of my research has to do with recognition of some of the theoretical aspects and some of the practices of influence and domination of public diplomacy, concretized with concrete examples.

Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document