Ο προσδιορισμός των γενετικών σχέσεων μεταξύ ποικιλιών σιταριού με τη χρήση μορφολογικών, μοριακών και κυτταρογενετικών δεικτών
Τριάντα εννέα μορφολογικά χαρακτηριστικά, 11 ζευγάρια SSR εκκινητών, εννέα ISSR εκκινητών και in situ υβριδισμοί χρησιμοποιήθηκαν προκειμένου να μελετηθεί η γενετική παραλλακτικότητα και οι σχέσεις μεταξύ 45 καταχωρήσεων σιταριού με διαφορετική γεωγραφική προέλευση (Ελλάδα, Αίγυπτος, Κύπρος και Ιταλία). Ένα υψηλό ποσοστό της φαινοτυπικής πλαστικότητας οφείλεται σε ποσοτικά μορφολογικά χαρακτηριστικά. Οι καταχωρήσεις σιταριού που έχουν διαφορετικό επίπεδο πλοειδίας ομαδοποιήθηκαν ξεχωριστά με όλους τους τύπους δεικτών (μορφολογικά χαρακτηριστικά και μοριακοί δείκτες SSR και ISSR), αλλά δεν ομαδοποιήθηκαν με βάση τη γεωγραφική προέλευση. Πολύ υψηλές τιμές συσχετισμού βρέθηκαν μεταξύ μερικών μορφολογικών χαρακτηριστικών που κυμάνθηκαν από 0,73 έως 0,95. Εννέα ποιοτικά μορφολογικά χαρακτηριστικά και ένα ποσοτικό ξεχώρισαν τις καταχωρήσεις σκληρού σιταριού, από τις καταχωρήσεις μαλακού σιταριού που χαρακτηρίστηκαν από τέσσερα ποιοτικά και δύο ποσοτικά χαρακτηριστικά. Οι τιμές συσχέτισης μεταξύ των μορφολογικών και μοριακών μήτρων ομοιότητας κυμάνθηκαν σε ικανοποιητικά επίπεδα (r=0,54 μεταξύ των μορφολογικών χαρακτηριστικών και SSR, ενώ r=0,57 μεταξύ μορφολογικών και ISSR), ενώ ήταν πολύ υψηλές μεταξύ των δύο τύπων μοριακών δεικτών (r=0,85). Όλες οι τετραπλοειδείς καταχωρήσεις σιταριού που χρησιμοποιήθηκαν για τον in situ υβριδισμό έχουν τέσσερις περιοχές για το 5S rDNA και 12 περιοχές 18S-5.8S-26S. Οι εξαπλοειδείς καταχωρήσεις έχουν έξι 5S rDNA περιοχές και 16 περιοχές 18S-5.8S-26S rDNA.