Op 11 oktober 1978 splitste de Belgische Socialistische Partij zich als laatste van de drie unitaire partijen op in twee autonome partijen. Langs Franstalige zijde werd éénzijdig de Parti Socialiste opgericht, twee jaar later volgde de Socialistische Partij. De splitsing vormde het eindpunt van een lange en bewogen geschiedenis van de socialistische eenheidspartij.Ondanks het feit dat heel wat auteurs reeds een licht hebben geworpen op de belangrijkste gebeurtenis uit de na-oorlogse geschiedenis van de BSP, is het antwoord op de vraag naar de oorzaken van de splitsing vrij eenduidig. Overwegend wordt aangenomen dat de splitsing van de BSP het gevolg is van een moeilijke samenwerking in het kader van het communautaire dossier. Andere oorzaken worden amper aangehaald, of onvoldoende verduidelijkt. Tevens wordt slechts het politiek-tactische aspect van het communautaire dossier uitvoerig besproken. In de bestaande literatuur wordt zo goed als nergens dieper ingegaan op de inhoudelijke elementen die binnen de partij problemen teweegbrachten.Onderzoek van twee cruciale documenten heeft de mogelijkheid geboden het verhaal van de splitsing beter te reconstrueren. Daarbij is gebleken dat de splitsing van de partij in een ruimer kader dient te worden geïnterpreteerd dan het communautaire dossier. Aan de splitsing van de partij ging een lang proces van autonomisering en vleugelvorming vooraf. Bovendien werd aangetoond dat de problematiek inzake het Egmont-Stuyvenbergpact niet de enige directe oorzaak vormde voor de splitsing van de partij, in de periode 1977-1978. Enkele andere oorzaken hebben daartoe eveneens bijgedragen.________The division of the Belgian Socialist Party. Two explanatory documentsOn 11 October 1978 the Belgian Socialist Party divided into two autonomous parties, the last of the three unitary parties to do so. First the French speaking section unilaterally founded the ‘Parti Socialiste’, two years later the ‘Socialistische Partij’ followed. The division constituted the termination of the long and eventful history of the socialist unitary party.In spite of the fact that many authors have already shed light on the most important event from the post-war history of the BSP, the answer to the question about the causes for the division are fairly unequivocal. The majority of opinions favour the view that the division of the BSP was the consequence of the difficulty of collaborating within the framework of the community dossier. Other causes are hardly cited, or insufficiently elucidated. Moreover only the politico-tactical aspect of the community dossier is discussed in detail. The existing literature hardly ever carries out a more thorough examination of the intrinsic elements that caused problems within the party.The investigation of the two crucial documents has offered the opportunity to provide a better reconstruction of the division. This showed that the division of the party should be interpreted within a larger framework than the community dossier alone. A long process of autonomisation and the formation of political wings preceded the division of the party. It also demonstrated that the issues concerning the Egmont-Stuyvenberg pact were not the only direct cause for the division of the party, during the period 1977-1978. There were several other causes that also contributed to this division.
DTM at 25: Essays on Themes and Future Directions