The retardancy effect of (NH4)2HPO4 and (NH4)2SO4 on six dominant Mediterranean forest species

Author(s):  
Stylianos Liodakis ◽  
Dionysios Vorisis ◽  
Iraklis-Panagiotis Agiovlasitis
2021 ◽  
Author(s):  
JA Ramírez‐Valiente ◽  
L Santos del Blanco ◽  
R Alía ◽  
JJ Robledo‐Arnuncio ◽  
J Climent

Animals ◽  
2020 ◽  
Vol 10 (8) ◽  
pp. 1302
Author(s):  
Jordi Bartolomé ◽  
Jordi Miró ◽  
Xavier Panadès ◽  
Maria José Broncano ◽  
Josefina Plaixats ◽  
...  

During the second half of the 20th century, European countries experienced an increase in their forest area due to the global change. Consequently, there has been an increase in large forest fires, mainly in the Mediterranean basin, and this has forced the development of several types of prevention programs. One of them is the control of the understory by livestock. In this sense, browsing with a combination of donkeys and goats could be a good option, as both animals usually feed on forest species. However, little is known about their preferences for the key species of the Mediterranean forest. Using a cafeteria test, the preferences and consumption of both animals have been determined for five typical species of the Mediterranean forest, such as Quercus ilex, Pinus halepensis, Phillyrea latifolia, Rubus ulmifolius, and Brachypodium retusum. Results showed that donkeys and goats could act complementarily in the reduction of the fuel biomass of forests. Donkeys appear to act more on fine fuel, such as B. retusum, and goats on the more pyrophyte species, in this case P. halepensis. In addition, given that donkeys are at severe risk of extinction in Europe, this role of providing ecosystem services could contribute to their conservation. Despite this study only showing that goats and donkeys would consume all five presented plant species and that there are some differences in consumption during a short-term test, it constitutes a useful first step for conservation and fire prevention in the Mediterranean forests.


2011 ◽  
Vol 46 (3) ◽  
pp. 116-124 ◽  
Author(s):  
S. Liodakis ◽  
I.P. Agiovlasitis ◽  
T. Kakardakis ◽  
N. Tzamtzis ◽  
D. Vorisis ◽  
...  

2013 ◽  
Author(s):  
Γεωργία Γαλιδάκη

Τα Μεσογειακά δάση, παρότι είναι ένα μικρό κλάσμα της παγκόσμιας δασικής κάλυψης, χρειάζεται να γίνουν κατανοητά και να παρακολουθούνται ώστε να είναι δυνατή η διατήρησή τους. Χωρική πληροφορία, σχετικά με τη θέση τους, την έκτασή τους, τη δομή τους και τη βιοποικιλότητά τους, μεταξύ άλλων, είναι απαραίτητη και παραδοσιακά συγκεντρώνεται με κάθε διαθέσιμο τρόπο. Συγκεκριμένα, η χαρτογράφηση δασικών ειδών είναι απαιτούμενο και προϋπόθεση για ένα εύρος εφαρμογών στους τομείς της οικολογίας, βιολογίας, δασοκομίας και γεωργίας, όπως απογραφές, εκτίμηση βιοποικιλότητας, εκτίμηση κινδύνου πυρκαϊάς, σχεδιασμός πολιτικών προστασίας, διαχείριση φυσικών κινδύνων, παρακολούθηση αλλαγών και εκτίμηση δέσμευσης άνθρακα. Επιπρόσθετα, πληροφορίες για τα δασικά είδη είναι απαραίτητες για τις εθνικές υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων βάσει εθνικών και διεθνών πολιτικών, όπως η Σύμβαση Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (UNFCCC) και το Πρωτόκολλο του Κιότο, η Σύμβαση του ΟΗΕ για τη Βιοποικιλότητα (UNCBD), το Συνεργατικό Πρόγραμμα για τη Μείωση των Εκπομπών από την Αποδάσωση και την Υποβάθμιση των Δασών στις Αναπτυσσόμενες χώρες του ΟΗΕ (UN-REDD), η Υπουργική Διάσκεψη για την Προστασία των Δασών στην Ευρώπη (MCPFE) και ο Εξορθολογισμός των ευρωπαϊκών δεικτών βιοποικιλότητας 2010 (SEBI2010). Η πρόοδος της υπερφασματικής τεχνολογίας παρέχει στους ερευνητές την ευκαιρία να διερευνήσουν προβλήματα που ήταν είτε δύσκολο είτε αδύνατο να προσεγγίσουν με χρήση πολυφασματικών δεδομένων, μεταξύ των οποίων και η χαρτογράφηση δασικών ειδών. Η παρούσα μελέτη εξετάζει τη χαρτογράφηση Μεσογειακών δασικών ειδών με βάση δορυφορική υπερφασματική εικόνα EO-1 Hyperion (30μ, 196δίαυλοι). Αξιολογήθηκαν δυο μεθοδολογίες ανάλυσης σε επίπεδο εικονοστοιχείου, συγκεκριμένα με βάση το Χαρτογράφο Φασματικής Γωνίας (Spectral Angle Mapper - SAM) και τις Μηχανές Διανυσμάτων Υποστήριξης (Support Vector Machines - SVM), όπως επίσης και μία μεθοδολογία αντικειμενοστρεφούς ανάλυσης (GEOBIA). Αυτές εφαρμόστηκαν σε δύο περιοχές μελέτης με διαφορετική σύνθεση και χωρικό μοτίβο ειδών, τη νήσο Θάσο και τον Ταξιάρχη Χαλκιδικής. Εκτενής εργασία πεδίου παρείχε τα δεδομένα αναφοράς για την εκτίμηση ακρίβειας των χαρτών. Το στάδιο της προεπεξεργασίας περιελάμβανε βήματα διορθώσεων και μείωση υπερφασματικής διάστασης. Στην περίπτωση της Θάσου, όπου υπήρχαν δύο είδη πεύκης, οι μεθοδολογίες με SAM, SVM και GEOBIA, πέτυχαν ολική ακρίβεια 94%, 89% και 85,3% αντίστοιχα. Στην περίπτωση του Ταξιάρχη, όπου υπήρχαν περισσότερα είδη, οι αντίστοιχες ολικές ακρίβειες που επιτεύχθηκαν ήταν 80%, 82,6% και 74,1%. Και οι τρεις μεθοδολογίες που αναπτύχθηκαν πέτυχαν πολύ ακριβή αποτελέσματα, σε μερικές περιπτώσεις εφάμιλλα χαρτών δασικής απογραφής. Η πρώτη (SAM) ήταν η πιο απλή στην εφαρμογή ενώ για τη δεύτερη χρειάστηκαν τόσο μια σειρά από παραμετροποιήσεις όσο και προσαρμοσμένο λογισμικό. Οι χαμηλότερες ακρίβειες της τελευταίας μεθοδολογίας (GEOBIA) μπορούν να αποδοθούν στον τρόπο εκτίμησής της, αφού στην περίπτωση της αντικειμενοστρεφούς ανάλυσης ερευνώνται ακόμα εναλλακτικές μέθοδοι εκτίμησης ακρίβειας, καλύτερα προσαρμοσμένες στη φύση του χώρου των αντικειμένων. Το αποτέλεσμα των προτεινόμενων μεθοδολογιών είναι δυνατό να καλύψουν τις τρέχουσες ανάγκες για γεωγραφικά δεδομένα βλάστησης, τόσο σε περιφερειακή όσο και σε εθνική κλίμακα. Επίσης, καταδεικνύουν την αξία των δορυφορικών υπερφασματικών εικόνων στη χαρτογράφηση δασικών ειδών της Μεσογείου.


2009 ◽  
Vol 203 (1-4) ◽  
pp. 99-107 ◽  
Author(s):  
Stylianos Liodakis ◽  
Magdalini Tsoukala ◽  
Georgios Katsigiannis

Forests ◽  
2019 ◽  
Vol 10 (4) ◽  
pp. 341 ◽  
Author(s):  
Federico Valerio Moresi ◽  
Mauro Maesano ◽  
Giorgio Matteucci ◽  
Manuela Romagnoli ◽  
Roy C. Sidle ◽  
...  

Plant roots play a key role in stabilizing slopes, particularly in the Mediterranean region, characterized by rough and unstable terrain. However, forest species differ in their stabilizing capacities. The purpose of this study is to fill the gap of knowledge on root biomechanical properties of relevant Mediterranean trees and shrubs in relation to slope stability. Root specimens of typical montane Mediterranean tree and shrub species were sampled in Southern Italy. Root characteristics, such as tensile strength (Tr) and root area ratio (RAR), were assessed from live roots sampled in trenches, while root cohesion was calculated. Power law functions yielded the best fit for the relationship of Tr versus root diameter; however, no significant relationship was found between root strength and root moisture content. RAR varied amongst different tree and shrub species. Roots of Quercus cerris L. were the most resistant to breaking under tension, while roots of Ilex aquifolium L. had the highest tensile strength among all shrub species. Results provide quantitative information on the role of root systems of montane Mediterranean forest species in stabilizing soils and will improve modeling of landslide susceptibility to the prevention and mitigation of natural hazards in mountain environments.


Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document