Resistance of Fruits From a Mandarin Cultivar to Feeding by Fork-Tailed Bush Katydids

2019 ◽  
Vol 112 (6) ◽  
pp. 2861-2871 ◽  
Author(s):  
Bodil N Cass ◽  
Elizabeth E Grafton-Cardwell ◽  
Jay A Rosenheim
Keyword(s):  
Agricultural Production ◽  
Citrus Sinensis ◽  
Field Experiments ◽  
Strong Support ◽  
Natural Resistance ◽  
Citrus Reticulata ◽  
Resistance Strategies ◽  
Low Levels ◽  
Low Incidence ◽  
Management Approaches

Abstract Plants use a variety of mechanisms to defend against herbivore damage, each with different consequences for agricultural production. Crops relying on tolerance strategies may need different pest management approaches versus those relying on resistance strategies. Previous work suggested that densities of fork-tailed bush katydids (Scudderia furcata Brunner von Wattenwyl [Orthoptera: Tettigoniidae]) that generated substantial scarring on cultivars of sweet oranges (Citrus sinensis, (L.) Osbeck [Sapindales: Rutaceae]) produced only low levels of scarring on cultivars of Citrus reticulata Blanco mandarins. We used field experiments in representative cultivars of these species to test non-mutually exclusive hypotheses regarding the mechanisms underlying this observation: 1) katydids are averse to feeding on mandarin fruits, 2) damaged mandarin fruits preferentially abscise, 3) damaged mandarin fruit tissue recovers during development, and 4) katydid scars on mandarins have a different morphology that may result in misclassification. We found strong support for the first hypothesis, demonstrating that katydids reject opportunities to feed on C. reticulata fruit. Instead of chewing deep holes in the fruit, as was commonly observed for C. sinensis, the katydids only scratched the surface of the C. reticulata fruits. The hypotheses of preferential abscission of damaged fruits and of recovery of damaged tissue were not supported. The low incidence of damage to the mandarins prevented a comprehensive assessment of the scar morphology; however, at harvest, the superficial cuts in C. reticulata were not easily distinguishable from background damage. This indicates that in contrast to C. sinensis, C. reticulata has substantial natural resistance to fork-tailed bush katydids making them a non-pest in this crop.

Profile of Fork-Tailed Bush Katydid (Orthoptera: Tettigoniidae) Feeding on Fruit of Clementine Mandarins

2020 ◽  
Author(s):  
Bodil N Cass ◽  
Hanna M Kahl ◽  
Tobias G Mueller ◽  
Xinqiang Xi ◽  
Elizabeth E Grafton-Cardwell ◽  
...  
Keyword(s):  
Citrus Sinensis ◽  
Field Experiments ◽  
Citrus Reticulata ◽  
Citrus Clementina ◽  
Citrus Reticulata Blanco ◽  
Citrus Production ◽  
Harvest Data ◽  
Major Pest ◽  
Commercial Field

Abstract Sweet oranges (Citrus sinensis (L.) Osbeck Sapindales: Rutaceae) dominated commercial citrus production in California until recently when there has been a shift to mandarins, mostly Citrus reticulata (Blanco) mandarins and Citrus clementina (hort. ex Tanaka) clementines. Past analyses of commercial field scouting and harvest data indicated that fork-tailed bush katydids (Scudderia furcata Brunner von Wattenwyl), a major pest in oranges, are present in clementine groves, but that fruit scarring attributed to katydids is rare. Conversely, jagged or web-like scarring attributed to caterpillars was more prevalent than expected. We used two field experiments in four representative cultivars of clementines to test four explanatory hypotheses for this observation: 1) katydids do not feed on clementine fruit, 2) damaged clementine fruit recover, 3) damaged clementine fruit preferentially abscise, and 4) katydid scars on clementine fruit have a different, undocumented morphology, not recognized as katydid damage. We find support for the latter two hypotheses. Katydids fed readily on the clementine fruit of all cultivars tested, chewing irregular holes that developed into jagged or web-like scars of a range of shapes and often led to splitting and abscission of maturing fruit. The katydid scars often more closely resembled chewing caterpillar damage than the round katydid scars in oranges, suggesting that katydid damage is being misclassified in clementines. The resistance documented in some other mandarins was not observed. Katydids are clearly a frugivorous pest causing previously unrecognized scarring in clementines.

scholarly journals Impacts of Fruit-Feeding Arthropod Pests on Oranges and Mandarins in California

2019 ◽  
Vol 112 (5) ◽  
pp. 2268-2277 ◽  
Author(s):  
Bodil N Cass ◽  
Lindsey M Hack ◽  
Elizabeth E Grafton-Cardwell ◽  
Jay A Rosenheim
Keyword(s):  
Pest Management ◽  
Management Practices ◽  
Natural Resistance ◽  
Citrus Reticulata ◽  
Production Region ◽  
Main Production ◽  
Fruit Damage ◽  
Low Levels ◽  
Scirtothrips Citri ◽  
Arthropod Pest

Abstract One of the major challenges facing citrus integrated pest management (IPM) in California is the recent, sharp increase in the acreage of mandarins being planted. The current citrus IPM guidelines have been established from years of experiments and experience in oranges, with no specific guidelines for mandarins. In the absence of research into key arthropod pest effects in mandarins, the assumption that the pest management practices for oranges appropriately transfer for optimal production in mandarins has not been tested. We used a data mining or ‘ecoinformatics’ approach in which we compiled and analyzed production records collected by growers and pest control advisors to gain an overview of direct pest densities and their relationships with fruit damage for 202 commercial groves, each surveyed for 1–10 yr in the main production region of California. Pest densities were different among four commonly grown species of citrus marketed as mandarins (Citrus reticulata, C. clementina, C. unshiu, and C. tangelo) compared with the standard Citrus sinensis sweet oranges, for fork-tailed bush katydids (Scudderia furcata Brunner von Wattenwyl [Orthoptera: Tettigoniidae]), and citrus thrips (Scirtothrips citri Moulton [Thysanoptera: Thripidae]). Citrus reticulata had notably low levels of fruit damage, suggesting they have natural resistance to direct pests, especially fork-tailed bush katydids. These results suggest that mandarin-specific research and recommendations would improve citrus IPM. More broadly, this is an example of how an ecoinformatics approach can serve as a complement to traditional experimental methods to raise new and unexpected hypotheses that expand our understanding of agricultural systems.

Indian citrus ringspot virus. [Distribution map].

2015 ◽  
Author(s):  
Keyword(s):  
Citrus Sinensis ◽  
Andhra Pradesh ◽  
Uttar Pradesh ◽  
Ringspot Virus ◽  
Citrus Reticulata ◽  
Citrus Aurantium ◽  
Distribution Map ◽  
Virus Distribution ◽  
New Distribution ◽  
Cleopatra Mandarin

Abstract A new distribution map is provided for Indian citrus ringspot virus. Tymovirales: Alphaflexiviridae: Mandarivirus. Hosts: kinnow (Citrus aurantium × Citrus reticulata), Cleopatra mandarin (Citrus reshni) and navel orange (Citrus sinensis). Information is given on the geographical distribution in Asia (India, Andhra Pradesh, Delhi, Gujarat, Haryana, Karnataka, Maharashtra, Punjab, Rajasthan and Uttar Pradesh).

scholarly journals Levantamento de moscas-das-frutas e seus parasitoides em citros, no município de Viçosa, Minas Gerais

Revista CERES ◽  
2012 ◽  
Vol 59 (6) ◽  
pp. 877-880 ◽  
Author(s):  
Daniel Lucas Magalhães Machado ◽  
Tiago Barbosa Struiving ◽  
Dierlei dos Santos ◽  
Silvana Aparecida da Silva Souza ◽  
Dalmo Lopes de Siqueira
Keyword(s):  
Citrus Sinensis ◽  
Minas Gerais ◽  
Citrus Reticulata ◽  
Citrus Reticulata Blanco ◽  
Anastrepha Fraterculus ◽  
Citrus Deliciosa

As moscas-das-frutas são responsáveis por grandes perdas em fruteiras comerciais no Brasil, por isso é fundamental conhecer as espécies predominantes na região. Objetivou-se com este trabalho estudar a ocorrência de moscas-das-frutas (Diptera: Tephritidae) e seus parasitoides em laranjas doces (Citrus sinensis L. Osbeck), tangerina Poncã (Citrus reticulata Blanco) e mexerica Rio (Citrus deliciosa Ten), no município de Viçosa, Minas Gerais. Os frutos foram coletados em abril de 2008. No laboratório eles foram acondicionados em caixas plásticas contendo areia umedecida e em ambiente controlado para obtenção dos pupários, que foram contados, acondicionados em frascos de vidro com areia fina e mantidos em estufa até a emergência dos adultos. Somente uma espécie de mosca-das-frutas (Anastrepha fraterculus (Wiedemann, 1830) e uma de parasitoide (Doryctobracon brasiliensis Szépligeti) foram identificadas. Dentre as variedades, a laranja doce Baianinha apresentou o maior índice de infestação, e os menores foram atribuídos à mexerica Rio e à tangerina Poncã.

scholarly journals Diversidade de abelhas visitantes das flores de Citrus em pomares de laranjeira e tangerineira

2011 ◽  
Vol 33 (1) ◽  
pp. 111-117 ◽  
Author(s):  
Eduardo Tigre do Nascimento ◽  
Raquel Pérez-Maluf ◽  
Rosimeire Alves Guimarães ◽  
Maria Aparecida Castellani
Keyword(s):  
Apis Mellifera ◽  
Citrus Sinensis ◽  
Citrus Reticulata ◽  
Tetragonisca Angustula

A presença de abelhas em culturas de valor comercial, no período de florescimento, é importante não apenas para garantir a polinização cruzada, quando indispensável, mas também para incrementar a produção de frutos e sementes. Nessa perspectiva, o presente trabalho teve a finalidade de identificar as abelhas visitantes das flores em pomar de laranjeira (Citrus sinensis) e tangerineira (Citrus reticulata) em Salinas - MG. O trabalho foi conduzido na fazenda experimental Santa Isabel, da Escola Agrotécnica Federal de Salinas - MG, em pomares de laranjeira com as variedades, pera, baía e baianinha, e de tangerineira, variedade poncã. As coletas das abelhas visitantes das culturas da laranjeira e tangerineira foram feitas nas floradas principais, entre os meses de agosto e outubro. Foram coletadas as abelhas que visitaram as flores nos horários entre 06 h e 18 h, totalizando 52 horas na laranjeira e 50 horas na tangerineira. No pomar de laranjeira, foram coletados 5.045 espécimes com riqueza de 12 espécies, e na tangerineira, 1.428 espécimes com 20 espécies. As espécies de abelhas de maior predominância e dominância em todos os horários amostrados foram Apis mellifera e Trigona spinipes na cultura da laranjeira e A. mellifera, T. spinipes e Tetragonisca angustula na cultura da tangerineira.

Μελέτη βιολογικών χαρακτηριστικών παρασιτοειδών του phyllocnistis citrella stainton και της επίδρασης τους στη δυναμική του πληθυσμού του

2004 ◽  
Author(s):  
Αργυρώ Καλαϊτζάκη
Keyword(s):  
Citrus Sinensis ◽  
Host Feeding ◽  
Citrus Reticulata ◽  
Phyllocnistis Citrella

Η αναπαραγωγική ικανότητα του παρασιτοειδούς P. pectinicornis βρέθηκε να είναι υψηλότερη στους 20°C (110,05 ωά/θηλυκό). Η αναπαραγωγική ικανότητα του παρασιτοειδούς μειωνόταν με την αύξηση της θερμοκρασίας όπου στους 25 και στους 30°C ο συνολικός αριθμός των ωών ανά θηλυκό βρέθηκε να είναι 34,57 και 33,52 ωά/θηλυκό αντίστοιχα.Η μέση ημερήσια αναπαραγωγική ικανότητα του Ρ. pectinicornis βρέθηκε γενικά μικρότερη σε σχέση με άλλα παρασιτοειδή και ήταν υψηλότερη στους 20°C (1,23 ωά /ημέρα) και μικρότερη στους 30°C (0,71 ωά / ημέρα).Η διάρκεια ζωής των θηλυκών του Ρ. pectinicornis βρέθηκε να επηρεάζεται από τη θερμοκρασία και να είναι σημαντικά μεγαλύτερη στη θερμοκρασία των 20°C (71,68 ημέρες) από ότι στους 25°C (39,71 ημέρες) και 30°C (39,29 ημέρες).Ο ημερήσιος ρυθμός διατροφής από τον ξενιστή (host feeding) του Ρ. pectinicornis ήταν σημαντικά υψηλότερος στους 25°C (0,57 προνύμφες/ημέρα) σε σχέση με αυτό στους 20°C (0,28 προνύμφες/ημέρα) και στους 30°C (0,31 προνύμφες/ημέρα).Οι τιμές του καθαρού ρυθμού αναπαραγωγής (Ro) και της μέσης διάρκειας γενιάς (Τ) του Ρ. pectinicornis βρέθηκαν να είναι μεγαλύτερες στους 20°C (18,82 θηλυκά/θηλυκό/γενιά και 51,36 ημέρες αντίστοιχα) ενώ μειωνόταν με την αύξηση της θερμοκρασίας. Ο ενδογενής ρυθμός αύξησης του πληθυσμού (rm) του Ρ. pectinicornis βρέθηκε να είναι υψηλότερος στους 20°C (0,0735 θηλυκά ωά/θηλυκό/ημέρα) ενώ η μικρότερη τιμή του σημειώθηκε στους 30°C (0,0159 θηλυκά ωά/θηλυκό/ημέρα). Οι τιμές της παραμέτρου αυτής ήταν γενικά παρόμοιες όταν υπολογίστηκαν λαμβάνοντας υπόψη το συνολικό ημερήσιο αριθμό ωών ανά θηλυκό και τον ημερήσιο αριθμό ‘αποτελεσματικών’ ωών στις θερμοκρασίες των 20 και 25°C ενώ στους 30°C η τιμή που βρέθηκε για το rm βάσει του συνολικού ημερήσιου αριθμού ωών ανά θηλυκό ήταν τριπλάσια από εκείνη που βρέθηκε βάσει του ημερήσιου αριθμού ‘αποτελεσματικών’ ωών.Το ποσοστό των θηλυκών ατόμων του S. petiolatus βρέθηκε να μη διαφέρει σημαντικά μεταξύ των θερμοκρασιών που μελετήθηκαν και ήταν 0,48 στους 20°C 0,45 στους 25°C και 0,46 στους 30°C.Η διάρκεια της περιόδου προωτοκίας του S. petiolatus βρέθηκε ότι δεν επηρεάζεται σημαντικά από τη θερμοκρασία και βρέθηκε να είναι 1,86, 1,90 και 2,38 ημέρες στους 20, 25 και 30°C αντίστοιχα. Η διάρκεια ωοτοκίας βρέθηκε ότι επηρεάζεται σημαντικά από τη θερμοκρασία, στην παρούσα μελέτη, με τη μεγαλύτερη τιμή να παρατηρείται στους 30°C (21,05 ημέρες) διαφέροντας από αυτή των 20°C (2,25 ημέρες) όχι όμως και από αυτή των 25°C (16,38 ημέρες). Η διάρκεια της περιόδου μεταωτοκίας του S. petiolatus δεν επηρεάστηκε σημαντικά από τη θερμοκρασία και βρέθηκε να είναι 2,33, 2,28 και 2,22 ημέρες στους 20, 25 και 30 °C ημέρες αντίστοιχα.Η αναπαραγωγική ικανότητα του παρασιτοειδούς S. petiolatus βρέθηκε να είναι σημαντικά υψηλότερη στους 30°C (176 ωά/θηλυκό) σε σχέση με αυτή στους 20 °C (3,5 ωά/θηλυκό) όχι όμως από αυτή των 25 °C (143 ωά/θηλυκό).Η μέση ημερήσια αναπαραγωγική ικανότητα του S. petiolatus βρέθηκε να είναι υψηλότερη στους 25°C όπου έφθασε το 6,41 ωά/ημέρα και χαμηλότερη στους 20°C (0,68 ωά/ημέρα).Η διάρκεια ζωής των θηλυκών του S. petiolatus βρέθηκε να είναι σημαντικά μεγαλύτερη στη θερμοκρασία των 30°C (25,4 ημέρες) από αυτή των 20°C (5,77Οημέρες) αλλά όχι από αυτή των 25 C (20,57 ημέρες).Ο ημερήσιος ρυθμός διατροφής από τον ξενιστή (host feeding) του S. petiolatus ήταν σημαντικά υψηλότερος στους 25°C (0,26 προνύμφες/ημέρα) από αυτόν στους 20°C (0,15 προνύμφες/ημέρα) αλλά όχι από αυτόν στους 30°C (0,21 προνύμφες/ημέρα).Οι τιμές του καθαρού ρυθμού αναπαραγωγής (R^) και της μέσης διάρκειας γενιάς (Τ) του S. petiolatus βρέθηκαν να είναι μεγαλύτερες στους 30°C (50,84 θηλυκά/θηλυκό/γενιά και 23,40 ημέρες αντίστοιχα) ενώ μειωνόταν με την αύξηση της θερμοκρασίας. Ο ενδογενής ρυθμός αύξησης του πληθυσμού (rm) του S. petiolatus βρέθηκε να είναι υψηλότερος στους 30°C (0,2162 θηλυκάωά/θηλυκό/ημέρα) ενώ η μικρότερη τιμή του σημειώθηκε στους 20°C (0,0064 θηλυκά ωά/θηλυκό/ημέρα). Για το S. petiolatus οι τιμές της παραμέτρου (rm) αυτής ήταν γενικά παρόμοιες όταν υπολογίστηκαν λαμβάνοντας υπόψη τον συνολικό ημερήσιο αριθμό ωών ανά θηλυκό και τον ημερήσιο αριθμό αποτελεσματικών ωών στις θερμοκρασίες 25 και 30 °C ενώ στη θερμοκρασία των 20°C η τιμή του rm ήταν δεκαπλάσια όταν υπολογίστηκε λαμβάνοντας υπόψη το συνολικό αριθμό των ωών/θηλυκό σε σχέση με αυτή λαμβάνοντας υπόψη τον ημερήσιο αριθμό ‘αποτελεσματικών’ ωών.Η μελέτη της αποτελεσματικότητας των παρασιτοειδών του φυλλορύκτη των εσπεριδοειδών, ιθαγενών ή εισαγόμενων, που βρέθηκαν σε δύο από τα σπουδαιότερα είδη εσπεριδοειδών της χώρας μας, την πορτοκαλιά (Citrus sinensis) και τη μανταρινιά (Citrus reticulata), έγινε το 1999 σε βιολογικό εσπεριδοειδώνα του νομού Χανίων.Από τα εξωτικά παρασιτοειδή που εγκαταστάθηκαν (C. phyllocnistoides, S. petiolatus και Quadrastichus sp.) σημαντικά πολυπληθέστερο βρέθηκε να είναι το C. phyllocnistoides το οποίο εξαπλώθηκε ταχύτατα από τον πρώτο χρόνο της εξαπόλυσης του σε περιοχές πολύ μακρύτερα από τα σημεία εξαπόλυσής του και σημείωσε τα υψηλότερα ποσοστά παρασιτισμού σε σχέση με τα υπόλοιπα κυρίως το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Και το παρασιτοειδές του S. petiolatus εγκαταστάθηκε αλλά σημειώθηκαν μικρά ποσοστά παρασιτισμού κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και του φθινοπώρου. Και τα δύο παραπάνω εξωτικά είδη προτιμούν να παρασιτούν κυρίως προνύμφες 2ου και 3ου σταδίου του φυλλορύκτη και το γεγονός αυτό οδηγεί πιθανώς σε ανταγωνισμό μεταξύ τους με αποτέλεσμα την επικράτηση του C. phyllocnistoides. Το πολυπληθέστερο ιθαγενές ήταν το P. pectinicornis το οποίο βρέθηκε αρκετά νωρίς, τέλη Μάΐου και τον Ιούνιο, όμως σε μικρούς πληθυσμούς, σημειώνοντας χαμηλά ποσοστά παρασιτισμού.Συμπερασματικά μπορούμε να αναφέρουμε ότι στο νομό Χανίων αν και σε ορισμένα χρονικά διαστήματα κυρίως στις αρχές καλοκαιριού η πυκνότητα του φυλλορύκτη ήταν αυξημένη παρόλα αυτά τα σχετικά υψηλά επίπεδα παρασιτισμού, από τη δράση κυρίως των εξωτικών παρασιτοειδών, κράτησαν τα επίπεδα του φυλλορύκτη σε χαμηλά επίπεδα με μέσο όρο μικρότερο από 0,1 άτομα /φύλλο.

The Challenges at Work

2020 ◽  
pp. 44-71
Author(s):  
Jonathan C. Pinckney
Keyword(s):  
Strong Support ◽  
Statistical Analyses ◽  
Political Transitions ◽  
Civil Resistance ◽  
Nonviolent Resistance ◽  
Low Levels

This chapter presents the results of two statistical analyses: one comparing transitions initiated by nonviolent resistance (civil resistance transitions) with all other types of political transitions from 1945 until 2011, and a second looking at the effects of the challenges of transitional mobilization and maximalism within civil resistance transitions. The analysis finds strong support for the book’s two key empirical claims: that civil resistance transitions are much more likely to end in democracy than other types of transition, and that high levels of mobilization and low levels of maximalism during civil resistance transitions are key in leading to this democratizing effect.

scholarly journals The Role of Interpersonal Influence in Counterbalancing Psychopathic Personality Trait Facets at Work

2016 ◽  
Vol 44 (4) ◽  
pp. 1338-1368 ◽  
Author(s):  
Nora Schütte ◽  
Gerhard Blickle ◽  
Rachel E. Frieder ◽  
Andreas Wihler ◽  
Florian Schnitzler ◽  
...  
Keyword(s):  
Strong Support ◽  
Counterproductive Work Behavior ◽  
Work Behavior ◽  
Psychopathic Personality ◽  
Future Research ◽  
Interpersonal Influence ◽  
Interpersonal Performance ◽  
Low Levels ◽  
Differential Relations

The purpose of this study was to examine the relations of two facets of psychopathic personality (i.e., self-centered impulsivity and fearless dominance) with interpersonally directed counterproductive work behavior (CWB-I) and contextual performance (CP). Consistent with research on psychopathy, our hypothesis suggested that self-centered impulsivity (i.e., behavioral impulsivity characterized by disregard for rules and responsibilities) would be positively related to CWB-I and negatively related to CP. Using socioanalytic theory, we further suggested that fearless dominance (i.e., an egotistical personal style characterized by self-promotion and prioritization of one’s own needs before those of others) would be negatively associated with interpersonal performance (i.e., high CWB-I and low CP) only when individuals indicated low levels of interpersonal influence (i.e., a dimension of political skill reflecting an ability to adapt one’s behavior in subtle, sophisticated, and situationally effective ways). Results provided strong support for the differential relations of the psychopathic personality dimensions with the criteria of interest. Implications for theory, practice, and future research are provided in light of a number of notable strengths and limitations.

Low incidence of mamographically detected microcalcification in breast cancer patients with lobular histology may be attributed to low levels of osteopontin

2006 ◽  
Vol 67 (2) ◽  
pp. 421-422
Author(s):  
Kadri Altundag ◽  
Ozden Altundag ◽  
Selahattin Turen ◽  
Rabiul Islam ◽  
Ozlem Gundeslioglu ◽  
...  
Keyword(s):  
Breast Cancer ◽  
Cancer Patients ◽  
Breast Cancer Patients ◽  
Low Levels ◽  
Low Incidence ◽  
Lobular Histology

Effects of low density polyethylene liners and high-density polyethylene wraps on quality, decay and storage life of lemon and tangor fruits

1985 ◽  
Vol 25 (3) ◽  
pp. 718 ◽  
Author(s):  
PJ Sharkey ◽  
CR Little ◽  
IR Thornton
Keyword(s):  
High Density Polyethylene ◽  
Citrus Sinensis ◽  
Storage Life ◽  
High Density ◽  
Low Density Polyethylene ◽  
Citrus Limon ◽  
Citrus Reticulata ◽  
Low Density ◽  
Cool Storage ◽  
And Storage

Winter-maturing Lisbon lemons (Citrus limon (L.) Burm.f.) and Ellendale tangors (Citrus reticulata x Citrus sinensis (L.) Osbeck) which had been dipped in fungicides and waxed, developed less than 10% rot but remained fresh for only 2-3 months in cool-storage at 10�C and 80-90% RH. High-density polyethylene (HDPE) wraps delayed loss of firmness and peel coloration of tangors and lemons for 5 and 8 months respectively, in cool-storage, but both citrus developed unacceptable levels of rotting within 4 months of harvest. Perforated low-density polyethylene liners were less effective than HDPE wraps for preserving fruit condition but they extended the storage life of lemons until early January (6 months) without incurring levels of decay greater than 10%. However, tangors cool-stored in liners became unsaleable after only 3-4 months owing to loss of acidity and flavour.

Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document