Theorie des Handelns: Zur Rekonstruktion der Beiträge von Talcott Parsons, Émile Durkheim und Max Weber.Richard Münch

1984 ◽  
Vol 90 (2) ◽  
pp. 440-442
Author(s):  
Dirk Käsler
Keyword(s):  
Emile Durkheim ◽  
Talcott Parsons

scholarly journals Understanding Mechanistic Explanation as A Strategy of Analytical Sociology

2020 ◽  
Vol 1 (3) ◽  
pp. 192-198
Author(s):  
Danjuma Sheidu Asaka ◽  
Olabode Awarun
Keyword(s):  
Social Environment ◽  
Max Weber ◽  
Mechanistic Explanation ◽  
Alexis De Tocqueville ◽  
Emile Durkheim ◽  
Talcott Parsons ◽  
Social Actors ◽  
The Social ◽  
Analytical Sociology ◽  
Sociological Discourse

Although Analytical Sociology is not often used in the mainstream Sociology, its history is however, traceable to the classical works of scholars such as Emile Durkheim, Max Weber, Alexis de Tocqueville as well as contemporary sociological thinkers like Talcott Parsons and Robert Merton, among others. This paper provides a contemporary argument for the application of mechanistic explanation in the overall understanding of Analytical Sociology using relevant and practical examples. In the course of this, attention has been paid to the concept of explanation and its various types in a sociological discourse. This paper therefore argues that social reality can significantly be understood only when explanations are systematic and detailed in content and context. The conclusion is that analytical sociology has the capacity to explain the actions of social actors within the social environment beyond some social doubts, even though, not all situations, can be sufficiently explained with the strategy.

A View from a French Sociologist

2005 ◽  
Author(s):  
Dominique Schnapper
Keyword(s):  
Karl Marx ◽  
Max Weber ◽  
Emile Durkheim ◽  
Talcott Parsons ◽  
Classical Form ◽  
Anthony Giddens ◽  
The One ◽  
British Research ◽  
British Sociology

The French are not familiar with British sociology. As a first indicator, British sociology is hardly ever translated into French. In Britain, Anthony Giddens is the most cited and the most widely read British sociologist, along with Karl Marx, Max Weber, Emile Durkheim, and Talcott Parsons. British sociology is not well known and is rather uninfluential in France. On the one hand, its so-called ‘classical’ form, used by the 1950 generation, appears to many to be too rigorous and too marked by ‘positivism’. This type of sociology is therefore the object of criticism both on the continent and among young British sociologists. What is striking when reading British sociology is that British research has often been more rigorous than French research because it is based on fieldwork of an anthropological nature, an approach which French scholars have often been reticent about. Moreover, British researchers are more scathing, when it comes to criticism of their own nation, than their French counterparts.

scholarly journals How women, designated as poor, reconstruct identities and ways of life? — the PRSI or the processes of re-qualifying social-identity

2020 ◽  
Vol 5 (2) ◽  
pp. 75-81
Author(s):  
Maria De Fátima Toscano
Keyword(s):  
Social Action ◽  
Qualitative Method ◽  
Karl Marx ◽  
Social Identities ◽  
Emile Durkheim ◽  
Talcott Parsons ◽  
Identity Strategies ◽  
The Social ◽  
Multiple Meanings ◽  
Ways Of Life

The sociological qualitative analysis of social identities and of the meanings of social action, the grounded theory and the ‘writing as analytical praxis qualitative-method’ have permitted me the co-creation of women biographies of un-qualifying/re-qualifying — oral discourses about their migration at the Pays Basque. I argue that the “poverty studies traditions” reproduce and contains seven (7) epistemological obstacles and formulations on negative terms, and I underline theoretical contributors to the Identities Sociology, discussing the oppositions “personal/social” (Social-Psi), and “determined-objectives identities/assumed-subjective identities” (Karl Marx, Émile Durkheim, Talcott Parsons and Pierre Bourdieu). So, I define “social identities” as the way the social-actor becomes a social-sujet (on the tradition of Touraine), considering three components (to explain). Defining oral discourses as the condition to co-construct the social experience, I identify and explain, at the re-qualifying processes: 1) several reaction phases – on positive terms – and social-identities territory’s implicated, as multiple meanings of the social action and identity-strategies (Risc, Strategic-Sacrifice); 2) four identity resources-capitals negotiated, affected, connected or stimulated.

scholarly journals Ιατρικό λάθος, νομική ευθύνη και κοινωνικές συνέπειες στο πλαίσιο της Κοινωνιολογίας του Δικαίου

2017 ◽  
Author(s):  
Ιωάννης Κατσούλης
Keyword(s):  
Medical Malpractice ◽  
Karl Marx ◽  
Max Weber ◽  
Emile Durkheim ◽  
Talcott Parsons

Έναυσμα για τη συγγραφή αυτής της διδακτορικής διατριβής αποτέλεσε η εμπειρική παρατήρηση ότι ένας αριθμός εκπροσώπων του ιατρικού επαγγέλματος στην χώρα μας υποπίπτει σε ιατρικά λάθη. Ένας πρώτος ερευνητικός άξονας που προκύπτει είναι πώς συνδέεται ο χώρος παροχής ιατρικών υπηρεσιών και η σχέση γιατρού και ασθενούς μέσα στο γενικότερο κλίμα της οικονομικής κρίσης της τελευταίας δεκαετίας. Ο δεύτερος ερευνητικός άξονας είναι η ιατρική κουλτούρα, κατά πόσο δηλαδή οι άγραφοι κανόνες, οι κυρίαρχες αξίες και τα ήθη που διαπνέουν την άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος σχετίζονται με την συχνότητα των ιατρικών λαθών. Η παρούσα εργασία χωρίζεται σε πέντε νοηματικά μέρη και επτά κεφάλαια. Στο πρώτο μέρος (κεφάλαιο πρώτο) γίνεται λόγος για το ιατρικό λάθος γενικά. Γιατί συμβαίνει και τι σημαίνει τόσο για τον ασθενή, όσο και για την κοινωνία και το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης εν γένει. Ιατρικό λάθος: Η «έννοια – κλειδί» της ιατρικής ευθύνης είναι το ιατρικό λάθος (Faute Médicale, Medical Malpractice, Behandlungsfehler), το οποίο ορίζεται ως εκείνη η συμπεριφορά του ιατρού που αξιολογείται ως υπολειπόμενη της επιβαλλομένης στο επάγγελμά του και η έλλειψη της επιβαλλομένης κατά την συγκεκριμένη χρονική στιγμή επιμέλειας. Στο δεύτερο μέρος (κεφάλαιο δεύτερο) εξετάζεται η ανάδυση της «Κοινωνιολογίας της Υγείας και της Ασθένειας» ως διακριτού επιστημονικού κλάδου και η θεωρητική προσέγγιση του φαινομένου της «ασθένειας», όπως αυτή έγινε αντιληπτή και αναλύθηκε από τέσσερεις κορυφαίους Κοινωνιολόγους: Émile Durkheim, Max Weber, Talcott Parsons και Karl Marx. Το τρίτο και εκτενέστερο μέρος (κεφάλαια τρίτο, τέταρτο και πέμπτο) παρουσιάζει και εξετάζει λεπτομερώς το ιατρικό λάθος και την ιατρική ευθύνη στα πλαίσια των συστημάτων περίθαλψης της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Βρετανίας. Το ιατρικό λάθος σε κάθε χώρα εξετάζεται σχολαστικά υπό το πρίσμα της αστικής ευθύνης, με οδηγό όμως πάντοτε την τελολογική ερμηνεία της νομικής ρύθμισης του νομοθέτη κάθε χώρας. Στο τέταρτο μέρος (κεφάλαιο έκτο) παρουσιάζεται το ιατρικό λάθος και η ιατρική ευθύνη στην Ελλάδα και συγκεκριμένα πώς η ελληνική νομοθεσία αντιμετωπίζει το ιατρικό λάθος. Ποιά είναι η τελεολογική ερμηνεία των νομοθετικών διατάξεων και του νέου Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας (2005) και αν σε τελική ανάλυση οι νομοθετικές διατάξεις συμβαδίζουν με τις ιδιορρυθμίες της ελληνικής κοινωνικής πραγματικότητας. Τέλος, αν θα έπρεπε να συνοψίσω τα συμπεράσματα της εργασίας μου σε ένα μόνο συμπέρασμα, αυτό θα ήταν η τεράστια σημασία της κοινωνιολογικής έρευνας, που πρέπει να προηγείται πριν από κάθε νομοθετική μεταρρύθμιση και στην περίπτωσή μας θα έπρεπε και να προηγηθεί της θέσπισης του Κ.Ι.Δ. Μια κοινωνιολογική έρευνα εθνικής εμβέλειας με επαρκές αντιπροσωπευτικό δείγμα που θα έχει συντάξει και κατασκευάσει μια ειδική ομάδα κοινωνιολόγων και κοινωνιολόγων του δικαίου, θα είναι ό,τι καλύτερο προκειμένου να προληφθούν οι αθέλητες συνέπειες του νομοθετήματος που πρόκειται να θεσπιστεί και επίσης να αυξηθεί και να ενισχυθεί η κοινωνική αποτελεσματικότητα των διατάξεων. Έτσι η κοινωνιολογία καθίσταται «Πραξεολογία».

scholarly journals Rethinking individualization

2017 ◽  
Vol 21 (1) ◽  
pp. 60-78 ◽  
Author(s):  
Liza Cortois ◽  
Rudi Laermans
Keyword(s):  
Free Will ◽  
Social Theory ◽  
Emile Durkheim ◽  
Extensive Literature ◽  
Talcott Parsons ◽  
Expressive Individualism ◽  
Definition Of ◽  
The Individual

This article proposes a more culturalist and variegated conception of the individual than that presented by individualization theorists. Inspired by the approach of the individual advocated by Émile Durkheim, Talcott Parsons and John Meyers, it first outlines the general script of the individual-as-actor that informs modern individualism as well as the generic characteristics that are routinely attributed to persons such as agency and free will. It subsequently reconstructs three predominant interpretations of this general script, i.e. utilitarian, moral and expressive individualism. For each variant, the intellectual genesis and overall definition of the institutionalization in specific societal domains and the dominant articulations in social theory are briefly presented. With this threefold distinction, the aim is to synthesize the extensive literature on individualism and to show the sociological strengths of approaching subjectivity in terms of institutionalized scripts.

Metaphysical Pathos and the Theory of Bureaucracy

1955 ◽  
Vol 49 (2) ◽  
pp. 496-507 ◽  
Author(s):  
Alvin W. Gouldner
Keyword(s):  
Point Of View ◽  
Sharp Contrast ◽  
The Other ◽  
Emile Durkheim ◽  
Moral Norms ◽  
Talcott Parsons ◽  
Economic Interests ◽  
Points Of View ◽  
Laissez Faire ◽  
As If

The conduct of a polemic focusses attention on the differences between two points of view to the neglect of their continuity and convergences. No modern polemic better exemplifies this than the controversy between the proponents of capitalism and of socialism. Each tends to define itself as the antithesis of the other; even the uncommitted bystander, rare though he be, is likely to think of the two as if they were utterly alien systems.There have always been some, however, who have taken exception to this sharp contrast between socialism and capitalism and who have insisted that there are significant similarities between the two. One of these, the French sociologist Emile Durkheim, maintained that socialism like capitalism involved an overbearing preoccupation with economic interests. In both socialist and capitalist societies, Durkheim argued, economic concerns were at the center of attention. In Durkheim's view, neither capitalism nor socialism deemed it necessary to bridle materialistic ends; neither society subordinated pecuniary interests to some higher, governing, moral norms. Therefore, “from Durkheim's point of view,” writes Talcott Parsons, “socialism and laissez-faire individualism are of the same piece.”

Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document