1979 yılında işgal ve devamındaki terör yüzünden ülkelerinden koparak göçer duruma düşmüş ve Hatay-Ovakent’e yerleştirilmiş Özbek asıllı bir grup Afganistan vatandaşının kültür ve kimliklerini koruma çabalarını, kültürel değişimlerinin yönü ve hızını, değişimlerinin düzey ve biçimlerini belirlemeye yönelik yapılan ve sahada gerçekleştirilen anket çalışmasıyla desteklenen bu çalışma, kültürel azınlık bir topluluk durumundaki göçerlerin kültür(süz)leşme (acculturation) sürecini incelemektedir. Çalışmada, kültürel boyutlarıyla ele alınan topluluğun durumu makro düzeyde değerlendirilmiştir. Yedi bin kişilik göçer nüfusun 0.03 oranında küçültülmesiyle, farklı yaş ve cinsiyetten, 210 kişilik denek grubuna kültürün devamlılığı, çeşitliliği, değişimi ve egemen kültürle bütünleşme sürecini ölçmeye yönelik, yaşam biçimleri, benimsedikleri kimlik, dinsel uygulamaları, örf ve adetleri, aidiyetleri, meslekleri ve yemek kültürlerine yönelik yirmi dört soruluk bir sormaca uygulanmıştır. Yanıtlar Likert ölçekleme yöntemi ve John W. Berry’nin göçerlerin başka kültürlerle temasları durumunda karşılaştıkları süreçleri ele aldığı kültür(süz)leşme izlemleri kuramı çerçevesinde değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler, Özbek göçerlerin Türk toplumuyla her yönüyle bütünleşmeyi sürdürdüğü, ancak Ovakent’in egemen kültür bireylerinden ayrık bir konumda olmasının bu süreci yavaşlattığını göstermektedir..ABSTRACT IN ENGLISHAcculturation among Uzbek Immigrants in OvakentThis study, based on a survey, explores the efforts and experiences of maintaining the culture and identity among Uzbek immigrants, who were uprooted due to the occupation and the terror in 1979, and had moved to Hatay-Ovakent. It examines the process of acculturation of Uzbek migrants in a community in order to understand the process and speed of a cultural change. In this study, the Uzbek community is analysed at macro level. A questionnaire of twenty-four questions about the continuity of culture, diversity, exchange and integration processes are explored with a sample representing 0.03 percent of (210 respondents) a migrant community of seven thousand. The responses were collected using a questionnaire employing Likert Scale questions following the framework of acculturation strategies theory of John W. Berry regarding immigrants in contact with other cultures. We have found that Uzbek migrants continue to acculturate with Turkish society in all aspects, but due to Ovakent’s isolated position and distance from the mainstream culture in Turkey, this process has seemingly slowed down.
Macro-level implicit HIV prejudice and the health of community residents with HIV.