Analyses for in vitro growth conditions, cytokinetics, and sister chromatid exchanges in lymphocytes cultured from the Sprague-Dawley rat

1985 ◽  
Vol 21 (10) ◽  
pp. 583-587 ◽  
Author(s):  
Anil K. Sinha ◽  
B. Bhaskar Gollapudi ◽  
V. Ann Linscombe ◽  
Rebekah J. Bruce ◽  
Mary L. McClintock
Keyword(s):  
Sister Chromatid ◽  
Growth Conditions ◽  
Sister Chromatid Exchanges ◽  
In Vitro Growth ◽  
Sprague Dawley ◽  
Sprague Dawley Rat ◽  
Chromatid Exchanges

scholarly journals PRESENCE OF A BASE LINE LEVEL OF SISTER CHROMATID EXCHANGES IN SOMATIC CELLS OF DROSOPHILA MELANOGASTER IN VIVO AND IN VITRO

Genetics ◽  
1982 ◽  
Vol 100 (2) ◽  
pp. 259-278
Author(s):  
Hideo Tsuji
Keyword(s):  
Drosophila Melanogaster ◽  
Sister Chromatid ◽  
Ganglion Cells ◽  
Sister Chromatid Exchanges ◽  
Base Line ◽  
Cell Cycles ◽  
Chromatid Exchanges ◽  
Third Instar Larvae

ABSTRACT Sister chromatid exchanges (SCEs) under in vivo and in vitro conditions were examined in ganglion cells of third-instar larvae of Drosophila melanogaster (Oregon-R). In the in vivo experiment, third-instar larvae were fed on synthetic media containing 5-bromo-2′-deoxyuridine (BrdUrd). After two cell cycles, ganglia were dissected and treated with colchicine. In the in vitro experiment, the ganglia were also incubated in media containing BrdUrd for two cell cycles, and treated with colchicine. SCEs were scored in metaphase stained with Hoechst 33258 plus Giemsa. The frequencies of SCEs stayed constant in the range of 25-150 vg/ml and 0.25-2.5 vg/ml of BrdUrd in vivo and in vitro, respectively. SCEs gradually increased at higher concentrations, strongly suggesting that at least a fraction of the detected SCEs are spontaneous. The constant levels of SCE frequency were estimated, on the average, at 0.103 per cell per two cell cycles for females and 0.101 for males in vivo and at 0.096 for females and 0.091 for males in vitro. No difference was found in the SCE frequency between sexes at any of the BrdUrd concentrations. The analysis for the distribution of SCEs within chromosomes revealed an extraordinarily high proportion of the SCEs at the junctions between euchromatin and heterochromatin; the remaining SCEs were preferentially localized in the euchromatic regions of the chromosomes and in the heterochromatic Y chromosome. These results were largely inconsistent with those of Gatti et al. (1979).

scholarly journals Μελέτη της πρόκλησης κυτταρογενετικών βλαβών από τις μυκοτοξίνες και η επίδρασή τους στη δράση αντινεοπλασματικών παραγόντων

2014 ◽  
Author(s):  
Νικολία Αννίνου
Keyword(s):  
Sister Chromatid ◽  
Sister Chromatid Exchanges ◽  
Chromatid Exchanges ◽  
Penicillium Spp

Εθνικοί και διεθνείς Οργανισμοί υπεύθυνοι για την ασφάλεια των τροφίμων επισημαίνουν τις αρνητικές επιπτώσεις στην δημόσια υγεία λόγω μακροχρόνιας έκθεσης σε συγκεκριμένες μυκοτοξίνες και ιδιαίτερα σε συνδυασμούς των ουσιών αυτών. Οι μυκοτοξίνες συνιστούν δευτερογενή προϊόντα μεταβολισμού των μυκήτων που κάτω από ευνοϊκές περιβαλλοντικές συνθήκες ανευρίσκονται σε διάφορα είδη τροφίμων και ζωοτροφών. Σε πρόσφατες μελέτες που αφορούσαν εκτιμήσεις επικινδυνότητας τοξινών που κυριαρχούν στην τροφική αλυσίδα έχει βρεθεί πως συγκεκριμένες μυκοτοξίνες των ειδών Aspergillus και Penicillium spp είναι τοξικές, προκαλούν βλάβες στο κυτταρικό γένωμα και εμπλέκονται σε μηχανισμούς καρκινογένεσης ακόμα και σε πολύ μικρές συγκεντρώσεις της τάξεως των nanoMolar και picoMolar.Σκοπός της παρούσας διατριβής είναι η αξιολόγηση πιθανών κυτταροτοξικών, αποπτωτικών και γενοτοξικών δράσεων της στεριγματοκυστίνης (STER), της ωχρατοξίνης Α (ΟΤΑ) και της κιτρινίνης (CTN) μεμονωμένα και σε συνδυασμό στην ανθρώπινη ηπατοκαρκινική σειρά Hep3B σε δόσεις από pM έως μM. Ταυτόχρονα, εκτιμήσαμε το πώς επιδρά η συγχορήγηση των υπο μελέτη μυκοτοξινών στην δράση του φαρμάκου SORAFENIB, ενός χημειοθεραπευτικού σκευάσματος πρώτης γραμμής για την αντιμετώπιση προχωρημένων μορφών καρκίνου του ήπατος.Η αναγωγή του ΜΤΤ, η έκφραση της σχετική κασπάση-3, ο μιτωτικός δείκτης (ΜΔ), ο δείκτης ρυθμού πολλαπλασιασμού (ΔΡΠ) και οι χρωματιδιακές ανταλλαγές αδελφών χρωματίδων (ΧΑ, sister chromatid exchanges, SCEs) χρησιμοποιήθηκαν ως δείκτες μεταβολικής δραστηριότητας, απόπτωσης, κυτταροτοξικότητας, κυτταροστατικότητας και γενοτοξικότητας αντίστοιχα.Όλες οι μυκοτοξίνες απλά και σε συνδυασμό οδήγησαν σε στατιστικά σημαντική αύξηση των SCEs για δόσεις ≥ 10-12 Μ και σε στατιστικά σημαντική μείωση του ΔΡΠ για δόσεις ≥ 10-10 Μ. Αντίθετα, η κυτταροτοξική και αποπτωτική τους δράση ποικίλλει. Έτσι λοιπόν, από τις απλές χορηγήσεις μυκοτοξινών στα καρκινικά κύτταρα η STER εμφανίζεται ισχυρά τοξική, καθώς για συγκεντρώσεις ≥ 10-12 Μ μειώνει τον ΜΔ, τον ΔΡΠ και επάγει την σχετική κασπάση-3. Ασθενέστερα κυτταροτοξική εμφανίζεται η ΟΤΑ, που χωρίς να επηρεάζει ιδιαίτερα τον ΜΔ και την αναγωγή του ΜΤΤ αυξάνει την σχετική κασπάση-3 ήδη από τα 10-12 Μ. Ανάλογη είναι και η εικόνα της CTN με την διαφορά ότι επάγει την απόπτωση σε δόσεις > 10-8 Μ. Κατά την συγχορήγηση της STER με OTA ή CTN παρατηρήθηκε ενίσχυση του ΜΔ και της μεταβολικής δραστηριότητας των καρκινικών κυττάρων συνέπεια της αυξημένης αναγωγής του ΜΤΤ, για δόσεις ≥ 10-12 Μ και αντίστοιχη στατιστικά σημαντική μείωση της σχετικής κασπάσης-3. Επιπλέον, λόγω συγχορηγήσεων μελετήθηκαν τυχόν αλληλεπιδράσεις μεταξύ των μυκοτοξινών και φαίνεται πως παρουσίασαν γενικά μια αθροιστική ή ανταγωνιστική αλληλεπίδραση ως προς τις κυτταροτοξικές, αποπτωτικές και γενοτοξικές τους δράσεις in vitro.Ως προς την επίδραση των υπό μελέτη μυκοτοξινών στο αντικαρκινικό φάρμακο SORAFENIB (SOR) προκύπτει ότι η συγχορήγηση STER + SOR και OTA + SOR οδηγεί σε σημαντική μείωση του ΜΔ και του ΔΡΠ για συγκεντρώσεις από 10-12 – 10-6 Μ, αύξηση των SCEs για το ίδιο εύρος συγκεντρώσεων και αναστολή της αποπτωτικής δράσης σε δόσεις > 10-8 Μ. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί πως το SOR σε συνδυασμό με STER, OTA, CTN παρουσιάζει τόσο αθροιστικό όσο και ανταγωνιστικό χαρακτήρα αλληλεπίδρασης σε ότι αφορά αποπτωτικούς και κυτταρογενετικούς μηχανισμούς δράσης.Τα αποτελέσματα μας για πρώτη φορά περιγράφουν ότι τοξικές και υποτοξικές συγκεντρώσεις (picoMolar) STER μεμονωμένα ή και σε συνδυασμό με ΟΤΑ και/ή CTN είναι υπεύθυνες για την πρόκληση κυτταροτοξικών και κυτταρογενετικών βλαβών in vitro. Επιπρόσθετα, από τις υπό μελέτη μυκοτοξίνες η OTA και η STER εμφάνισαν μια ανταγωνιστική τάση ως προς το αντικαρκινικό φάρμακο Sorafenib που είχε ως αποτέλεσμα την αναστολή της απόπτωσης και την επαγωγή κυτταροτοξικών και γενοτοξικών δράσεων. Συνεπώς, η in vitro έκθεση στις συγκεκριμένες τοξίνες χαρακτηρίζεται από δράσεις που χρήζουν περαιτέρω διερεύνησης και προβληματισμού προκειμένου να διαλευκανθούν και να προληφθούν πιθανές δυσάρεστες επιπτώσεις για την Δημόσια Υγεία.

Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document