Long-term competitive displacement of Typha latifolia by Typha angustifolia in a eutrophic lake

Oecologia ◽  
1993 ◽  
Vol 94 (3) ◽  
pp. 451-456 ◽  
Author(s):  
Stefan E. B. Weiner
2018 ◽  
Author(s):  
Κωνσταντίνος Σαμαράς

Στην παρούσα διδακτορική διατριβή, τα πειράματα της οποίας πραγματοποιήθηκαν κατά τα έτη 2012 – 2017, μελετήθηκαν στοιχεία της βιολογίας και οικολογίας του αρπακτικού ακάρεως Amblydromalus limonicus Garman and McGregor (Acari: Phytoseiidae) καθώς και ο ρόλος της γύρης ως εναλλακτικής / συμπληρωματικής τροφής του αρπακτικού στο πλαίσιο ενός προγράμματος ολοκληρωμένης διαχείρισης. Ειδικότερα, διερευνήθηκαν: α) η διατροφική αξία της γύρης επιλεγμένων φυτικών ειδών ως εναλλακτικής / συμπληρωματικής τροφής του αρπακτικού, β) η ενδοσυντεχνιακή θήρευση και ο ρόλος της γύρης στην ιδιαίτερη αυτή μορφή αλληλεπίδρασης μεταξύ του A. limonicus και τριών ενδημικών ειδών αρπακτικών ακάρεων Phytoseiidae και γ) η δυνατότητα αξιοποίησης της γύρης (ως συμπληρωματικής τροφής) με στόχο τον περιορισμό της έντασης των υποθανατηφόρων επιδράσεων έκθεσης του A. limonicus σε νωπά υπολείμματα ψεκασμού του εντομοκτόνου flonicamid.Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων διαπιστώθηκε ότι μεταξύ των διαφορετικών ειδών γύρης που αξιολογήθηκαν, η γύρη του φυτού Typha latifolia παρουσίασε την υψηλότερη διατροφική αξία ως εναλλακτική τροφή του A. limonicus. Ως υψηλής, ενδιάμεσης και χαμηλής, αντιστοίχως διατροφικής αξίας χαρακτηρίστηκαν η γύρη του αραβοσίτου, της ελιάς και του πεύκου.Διαπιστώθηκε ότι η παροχή γύρης υψηλής διατροφικής αξίας ως συμπληρωματικής τροφής του αρπακτικού ακάρεως A. limonicus προκαλεί σημαντική μείωση της κατανάλωσης προνυμφών θρίπα η οποία ωστόσο, αντισταθμίζεται σε σημαντικό βαθμό μέσω της αριθμητικής απόκρισης (αύξηση ωοπαραγωγής) του θηρευτή, ενισχύοντας τελικά την αποτελεσματικότητά του ως παράγοντα βιολογικής καταπολέμησης. Αντίθετα, η παροχή γύρης χαμηλής διατροφικής αξίας (γύρη πεύκου) είχε ως αποτέλεσμα την περιορισμένη, αν και στατιστικώς σημαντική, μείωση της θήρευσης χωρίς επιπλέον ισχυρή ενίσχυση της αριθμητικής απόκρισης του αρπακτικού. Συμπερασματικά, η παροχή γύρης ως συμπληρωματικής τροφής του A. limonicus μπορεί να έχει ως συνέπεια τον σημαντικό περιορισμό της κατανάλωσης λείας. Ωστόσο, στην περίπτωση της υψηλής διατροφικής αξίας γύρης Typha angustifolia η αύξηση της αριθμητικής απόκρισης του αρπακτικού μπορεί τελικά να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα της βιολογικής καταπολέμησης.Η παροχή γύρης ως εναλλακτικής τροφής επηρέασε σημαντικά την ένταση της ενδοσυντεχνιακής θήρευσης μεταξύ του A. limonicus και των ενδημικών ειδών Euseius finlandicus, Euseius stipulatus και Iphiseius degenerans. Σε συνθήκες απουσίας λείας ή εναλλακτικής τροφής (γύρης), το A. limonicus φαίνεται ότι είναι ισχυρότερος ενδοσυντεχνιακός θηρευτής σε σχέση με τα E. finlandicus και E. stipulatus, υποδεέστερος ωστόσο του I. degenerans. Η παροχή γύρης μείωσε την ένταση της ενδοσυντεχνιακής θήρευσης. Ωστόσο, το A. limonicus παρέμεινε ανταγωνιστικά υπέρτερο των ενδημικών ειδών E. finlandicus και E. stipulatus.Τέλος η παροχή γύρης ως συμπληρωματικής τροφής του A. limonicus περιόρισε σημαντικά τις αρνητικές υποθανατηφόρες επιδράσεις της έκθεσης του αρπακτικού σε νωπά υπολείμματα ψεκασμού του εντομοκτόνου flonicamid. Η συχνή παροχή μικρών ποσοτήτων του εμπορικά διαθέσιμου σκευάσματος γύρης (NutrimiteTM, Biobest N.V.) του φυτού T. angustifolia μετά από την εφαρμογή ενός εντομοκτόνου μέτριας τοξικότητας μπορεί να αποτελέσει ένα αποτελεσματικό διαχειριστικό εργαλείο ενίσχυσης της χρήσης του A. limonicus και σε προγράμματα ολοκληρωμένης διαχείρισης συνδυαστικά με τη χημική καταπολέμηση.Συμπερασματικά, το αρπακτικό άκαρι A. limonicus μπορεί να αναπτύσσεται και να αναπαράγεται με επιτυχία σε γύρεις διαφορετικών φυτικών ειδών. Η παροχή γύρης ως συμπληρωματικής τροφής (συνδυασμένη κατανάλωση γύρης και λείας) μπορεί να ενισχύει περαιτέρω τη δυναμική αύξησης του πληθυσμού του ακάρεως, ιδιαίτερα στην περίπτωση της γύρης του T. latifolia. Η συχνή παροχή μικρών ποσοτήτων γύρης (T. angustifolia) ως συμπληρωματικής τροφής μπορεί να εξαλείψει τις υποθανατηφόρες επιδράσεις της έκθεσης σε υπολείμματα ψεκασμού ενός εντομοκτόνου μέτριας τοξικότητας. Ως εναλλακτική τροφή (απουσία λείας), η παροχή γύρης μειώνει την ένταση της ενδοσυντεχνιακής θήρευσης μεταξύ του A. limonicus και των τριών ενδημικών ειδών αρπακτικών ακάρεων E. finlandicus, E. stipulatus και I. degenerans. Ωστόσο, ακόμα και στην περίπτωση αυτή, το εξωτικό είδος ως ανταγωνιστικά υπέρτερο, μπορεί να συνεχίσει να αποτελεί κίνδυνο για τα ενδημικά είδη του γένους Euseius. Τα παραπάνω ευρήματα διευρύνουν τις γνώσεις μας σχετικά με τη βιολογία του A. limonicus και τις δυνατοτήτες αξιοποίησης της γύρης επιλεγμένων φυτικών ειδών ως μέσου ενίσχυσης της αποτελεσματικότητας αρπακτικών ακάρεων σε προγράμματα ολοκληρωμένης διαχείρισης ή βιολογικής καταπολέμησης εχθρών των καλλιεργειών.


2018 ◽  
Vol 19 (3) ◽  
pp. 1566-1575 ◽  
Author(s):  
Koichi Shimotori ◽  
Akio Imai ◽  
Ayato Kohzu ◽  
Kazuhiro Komatsu ◽  
Masami Kanao Koshikawa ◽  
...  

2020 ◽  
Vol 12 (9) ◽  
pp. 3704
Author(s):  
Lei Zhao ◽  
Mingguo Wang ◽  
Zhongyao Liang ◽  
Qichao Zhou

Regime shifts in shallow lakes can lead to great changes in ecosystem structures and functions, making ecosystem management more complicated. Lake Yilong, located in Yunnan Province, is one of the most eutrophic lakes in China. Although there is a high possibility that this lake has undergone regime shift one or more times, the presence of regime shifts and their drivers remain unknown. Here, we employed the sequential t-test analysis of regime shifts to detect the regime shifts based on the long-term (1989–2018) dataset of the lake. We further determined their potential drivers, and explored the nutrient thresholds of regime shifts and hysteresis. The results showed that during the testing period, three regime shifts occurred in 1996 (restorative type), 2009 (catastrophic type) and 2014 (restorative type). The potential key drivers for the first two regime shifts (1996 and 2009) were both related to aquaculture. The abolition of cage fish culture may have led to the restorative regime shift in 1996, and the stocking of crabs and excessive premature releasing of fry possibly caused the catastrophic regime shift in 2009. However, the third regime shift, which occurred in 2014, was possibly related to the drought and succedent hydration. These results indicate that adjustments of aquaculture strategy and hydrological conditions are critical for the lake ecosystem’s recovery. Moreover, the total phosphorus thresholds were identified to be lower than 0.046 mg/L (restorative type) and higher than 0.105 mg/L (catastrophic type), respectively. In addition, an obvious hysteresis was observed after 2014, suggesting that nutrient reduction is important for this lake’s management in the future.


2020 ◽  
Vol 5 (5) ◽  
pp. 331-336 ◽  
Author(s):  
Stephen R. Carpenter ◽  
Babak M. S. Arani ◽  
Paul C. Hanson ◽  
Marten Scheffer ◽  
Emily H. Stanley ◽  
...  

Water ◽  
2019 ◽  
Vol 11 (3) ◽  
pp. 538 ◽  
Author(s):  
Gaohua Ji ◽  
Karl Havens

We recently documented that during times of extreme shallow depth, there are severe effects on the water quality of one of the largest shallow lakes in the southeastern USA—Lake Apopka. During those times, total phosphorus (TP), total nitrogen (TN), chlorophyll-a (Chl-a) and toxic cyanobacteria blooms increase, and Secchi transparency (SD) declines. The lake recovers when water levels rise in subsequent years. In this paper, we determined whether extreme shallow depth events, particularly when they re-occur frequently, can stop the long-term recovery of a shallow eutrophic lake undergoing nutrient reduction programs. Apopka is an ideal location for this case study because the State of Florida has spent over 200 million USD in order to reduce the inputs of P to the lake, to build large filter marshes to treat the water, and to remove large quantities of benthivorous fish that contribute to internal P loading. We obtained data from 1985 to 2018, a period that had relatively stable water levels for nearly 15 years, and then three successive periods of extreme shallow depth, and we examined the long-term trends in TP, TN, Chl-a, and SD. There were significant decreasing trends in all of these water quality variables, and even though water quality deteriorated during periods of extreme shallow depth, and reduced the slope of the long-term trends, it did not stop the recovery. However, in the future, if climate change leads to more frequent shallow depth events, which in lakes such as Apopka, result in the concentration of water and nutrients, it is unclear whether the resilience we document here will continue, vs. the lake not responding to further nutrient input reductions.


Sign in / Sign up

Export Citation Format

Share Document